Λειτουργική ζωή Ενορίας Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης

    α) Ο Ιερός Ναός τελεί Όρθρο και Θεία Λειτουργία κάθε Κυριακή, κάθε Παρασκευή και σε κάθε μεγάλη εορτή.

    β) Κάθε Δευτέρα απόγευμα Εσπερινό - Παράκληση στην Αγία Παρασκευή & Εσπερινή πνευματική ομιλία - συζήτηση εντός του Ναού.

    γ) Κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη απόγευμα τελούμε Εσπερινό και Μικρό Απόδειπνο.

    δ) Κάθε 2η Τετάρτη του μήνα απόγευμα, Εσπερινός & Ευχέλαιο για τους ασθενείς αδελφούς μας.

    ε) Κάθε 3η Τετάρτη του μήνα απόγευμα  Εσπερινό & Παράκληση στους Αγίους εκ περιτροπής που τιμούμε ιδιαιτέρως στον Ναό.

    στ) Κάθε Παρασκευή πρωί τελούμε προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας Μνημόσυνο στους κεκοιμημένους αδελφούς μας.

    ζ) Κάθε Παρασκευή απόγευμα Εσπερινός & Χαιρετισμοί στην Θεοτόκο.

    η) Μία φορά τον μήνα έρχεται Εξομολόγος Ιερέας για τις πνευματικές ανάγκες των ενοριτών.

    θ) Την τελευταία ημέρα του μήνα, τελείται στον Εσπερινό, ο Αγιασμός για τον νέο μήνα. Τις πρώτες 7 ημέρες του μήνα, ο εφημέριος του Ναού αγιάζει με τον αγιασμό της πρωτομηνιάς όσα σπίτια ενοριτών επιθυμούν.

Από τον Ιερό Ναό

Ποιμαντική Κίνηση Ενορίας Αγίας Παρασκευής Κοζάνης

    Η Ενορία μας, της Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης, στο πλαίσιο της κατήχησης και της σωστής ενημέρωσης των πιστών, έχει τυπώσει μία σειρά «ποιμαντικών φυλλαδίων».

    Τα ποιμαντικά φυλλάδια αφορούν την Ενορία ως θεσμό, ένα σύντομο ιστορικό του Ναού μας, το «Κέντρο Νεότητος και Πολιτισμού «Αγία Θεοδώρα» της Ενορίας μας, την εμφάνιση στον Ιερό Ναό, τα μυστήρια της Θείας Λειτουργίας, του Ευχελαίου, του Μνημοσύνου, της Αρτοκλασίας, πληροφορίες θεολογικές και γραφειοκρατικές για όσους ενδιαφέρονται για τα μυστήρια Γάμου και Βαπτίσεως στον Ναό μας.

    «Διάβασα ένα βιβλίο μια μέρα και ολόκληρη η ζωή μου άλλαξε» είπε ένας Τούρκος σύγχρονος μυθιστοριογράφος, ο Orhan Pamuk. Πολύ περισσότερο όταν ένα βιβλίο αποθησαυρίζει προσευχές ή εντρυφά στην Θεολογία και στην ζωή.

    Η δική μας αντίσταση στην πολύπλευρη αμάθεια των καιρών μας είναι η προσευχή και η ανάγνωση. Η προσευχή ανατροφοδοτεί και οξυγονώνει υπαρξιακά τον άνθρωπο και η ανάγνωση διευρύνει τους πνευματικούς και διανοητικούς του ορίζοντες.

    Τα 3 βιβλία, που θα τα βρείτε στον Νάρθηκα του Ναού μας, είναι τα εξής:

    1) «ΕΒΔΟΜΑΔΕΥΧΑΡΙΟΝ»

Προσευχές για κάθε μέρα της εβδομάδας. Του Ιερομονάχου Αθανασίου του Κρητός από την έκδοση του 1802, στην απλή καθομιλουμένη γλώσσα μας.

    2) «Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ & ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ»

Ο αρχαιότερος και θεολογικότερος γραπτός βίος της Υπεραγίας Θεοτόκου ανήκει στον Όσιο Μάξιμο τον Ομολογητή. Ένα από τα πιο συγκινητικά εκκλησιαστικά κείμενα.

    3) «ΕΠΙ ΠΤΕΡΥΓΩΝ ΑΝΕΜΩΝ»

65 ραδιοφωνικές ομιλίες του μακαριστού Μητροπολίτου Σερβίων και Κοζάνης κυρού Διονυσίου Ψαριανού. Οι ομιλίες αυτές αποτελούν επιτομή στην εκκλησιολογία και από τα ουσιαστικά και διδακτικά κείμενα στην σύγχρονη ορθόδοξη θεολογική πραγματεία.

    4) ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΣΕΠΗΣ 2027. Έκδοση της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης με πληροφορίες για το Μυστήριο του Ευχελαίου.

    Επίσης, υπάρχουν Εικόνες σε μεταξοτυπία της Αγίας Παρασκευής και των υπολοίπων Αγίων που τιμά ιδιαιτέρως ο Ναός μας:

Αγία Παρασκευή

    Ἡ ἁγιωσύνη εἶναι μαρτυρία Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οἱ ἅγιοι δηλαδή, μὲ τὸ βίο τους καὶ μὲ τὸ θάνατό τους, μιμοῦνται, μαρτυροῦν καὶ ἐπιβεβαιώνουν τὸ θεῖο πρόσωπο καὶ τὸ ἀπολυτρωτικὸ ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι ἡ διδασκαλία του, τὰ θαύματά του, τὸ Πάθος καὶ ἡ Ἀνάστασή του. Αὐτὴ ἡ μαρτυρία, καθὼς γράφει ὁ Ἀπόστολος, γίνεται «εἴτε διὰ ζωῆς εἴτε διὰ θανάτου». Τὸ ἴδιο δηλαδὴ μάρτυρες εἶναι καὶ ἐκεῖνοι ποὺ «ξίφει τελειοῦνται» καὶ ἐκεῖνοι ποὺ «ἐν εἰρήνῃ τελειοῦνται». Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς τὴν μαρτυρία τῶν ὁσίων ἀσκητῶν τὴν ὀνομάζει «χρονιώτερον καὶ ἐπιπονώτερον μαρτύρων». Αὐτό, παράλληλα πρὸς τὸ μαρτύριο τοῦ αἵματος, εἶναι τὸ μαρτύριο τῆς συνειδήσεως.

    Ἀλλὰ στὴ χορεία τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πολλοὶ ὄχι μόνο ὅσιοι ἀσκητές, ἀλλὰ καὶ καλλίνικοι μάρτυρες. Αὐτοὶ εἶναι καὶ λέγονται ὁσιομάρτυρες. Καὶ τέτοια εἶναι ἡ ἁγία ὁσιομάρτυς Παρασκευή, τῆς ὁποίας σήμερα ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει καὶ τιμᾶ τὴν ἱερὴ μνήμη. Ἡ ἁγία Παρασκευὴ ἦταν ἀπὸ τὰ περίχωρα τῆς Ρώμης, στὰ χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Ἀντωνίνου, δηλαδὴ στὰ 138 ἕως 161. Ὁ πατέρας της λεγότανε Ἀγάθων καὶ ἡ μητέρα της Πολιτεία, ἦσαν δὲ καὶ οἱ δύο εὐσεβεῖς χριστιανοί. Ἀλλὰ δὲν εἶχαν παιδιά, γι’ αὐτὸ καὶ προσεύχονταν καὶ παρακαλοῦσαν τὸ Θεὸ νὰ τοὺς δώση ἕνα παιδί. Ὁ Θεὸς ἄκουσε τὴν προσευχὴ τῶν εὐσεβῶν γονέων καὶ γέννησαν ἕνα κορίτσι. Ἡμέρα Παρασκευὴ γεννήθηκε τὸ παιδὶ καὶ Παρασκευὴ τὸ εἶπαν.

    Μὲ τὴν προσευχὴ τῶν γονέων της γεννήθηκε ἡ Παρασκευὴ καὶ μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ θεοσέβειά τους ἀνατράφηκε. Ὅταν ἦλθε σὲ ἡλικία, ἡ Παρασκευὴ ἦταν μιὰ ὡραιότατη νέα, πίστευε ὅμως πὼς ἡ ἀληθινὴ ὀμορφιὰ τῆς χριστιανῆς γυναίκας εἶναι «ὁ κρυπτός τῆς καρδίας ἄνθρωπος», ὅπως διάβαζε στὴν πρώτη ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Πέτρου. Ὅταν πέθαναν οἱ γονεῖς της, ἡ Παρασκευὴ μοίρασε τὴν περιουσία της καὶ ἀφιέρωσε τὸν ἑαυτό της στὸ ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς. Οἱ Ἑβραῖοι τότε τὴν κατηγόρησαν ὅτι κηρύττει τὸ Χριστὸ καὶ ὅτι προσελκύει πολλοὺς στὴν Ἐκκλησία. Οἱ Ἑβραῖοι πάντα στάθηκαν καὶ μέχρι σήμερα εἶναι οἱ πρῶτοι ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας· δὲν μπόρεσαν ἀκόμα νὰ καταλάβουν ὅτι πλανήθηκαν στὸ πρόσωπο τοῦ Μεσσία.

    Ὁ ἴδιος ὁ αὐτοκράτορας θέλησε νὰ ἀνακρίνη τὴν ἁγία Παρασκευή. Βλέποντας τὴν ὡραιότητά της καὶ τὴ σύνεση, τῆς εἶπε• «Ἂν θυσιάσης στοὺς θεούς, θὰ κερδίσης πολλά· ἀλλιῶς θὰ βασανισθῆς». Ἐκείνη σεμνὰ καὶ σταθερὰ τοῦ ἀπάντησε- «Δὲν θὰ ἀρνηθῶ ποτὲ τὸ Χριστό. Οἱ θεοὶ σας εἶναι εἴδωλα. Ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, ἐκεῖνος ποὺ δημιούργησε τὸν οὐρανὸ καὶ τὴ γῆ». Ὅταν οἱ ἰσχυροὶ βλέπουν τὴν ἀδυναμία τους νὰ μεταπείσουν τοὺς ὁμολογητές, τότε χρησιμοποιοῦν τὴ βία κι ἀρχίζουν τὰ βασανιστήρια. Φόρεσαν λοιπὸν στὴν κεφαλὴ τῆς Ἁγίας πυρωμένη σιδερένια περικεφαλαία, ἀλλὰ δὲν ἔπαθε τίποτε. Τὴν ἔρριξαν σὲ βρασμένη πίσσα, ἀλλὰ καὶ πάλι δὲν ἔπαθε κακό. Κάποιες σταγόνες πίσσας ἔπεσαν στὰ μάτια τοῦ βασιλιᾶ καὶ τὸν τύφλωσαν, ἀλλὰ ἡ ἁγία Παρασκευὴ τὸν θεράπευσε.

    Ὁ Ἀντωνῖνος ἢ Μάρκος Αὐρήλιος, καθὼς μαρτυρεῖ καὶ ἡ ἱστορία, ἦταν κατὰ τὰ ἄλλα ἀγαθὸς ἄνθρωπος, γι’ αὐτό, ὅταν εἶδε τὸ θαῦμα, ἀφῆκεν ἐλεύθερη τὴν Ἁγία. Ἔφυγε λοιπὸν ἡ Παρασκευὴ σὲ ἄλλη πόλη κι ἐκεῖ συνέχισε τὸ ἱεραποστολικό της ἔργο. Ἀλλὰ τὴν συνέλαβαν κι ἐκεῖ καὶ τὴν ὁδήγησαν στὸ Διοικητή. Ὅταν ἐκεῖνος τῆς πρότεινε νὰ ἀρνηθῆ τὴν πίστη της, ἐκείνη ἔκαμε τὸ σταυρό της καὶ μὲ θάρρος ὡμολόγησε τὸ Χριστό. Ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη σὲ μιὰ σπηλιὰ κρυβότανε ἀνήμερο θηρίο. Ἐκεῖ λοιπὸν ἔρριξαν τὴν ἁγία Παρασκευή, ἀλλ’ ὅταν τὸ θηρίο πῆγε φυσομανώντας νὰ πέση ἐπάνω της, ἐκείνη φύσηξε ἐπάνω του καὶ τὸ θηρίο ἔμεινε νεκρό. Βλέποντας τὸ θαῦμα, ὁ Διοικητὴς καὶ οἱ δήμιοι πίστεψαν, κι ἀφῆκαν πάλι ἐλεύθερη τὴν ἁγία Παρασκευή.

    Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν παρέλειψε νὰ πεῖ γιὰ τοὺς Ἁγίους, ποὺ στέλνει νὰ κηρύξουν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ οἱ ἄνθρωποι τοὺς διώκουν «ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν». Αὐτὸ πραγματοποιήθηκε καὶ στὴν ἁγία Παρασκευή. Σὲ ἄλλη πόλη ποὺ ἔφυγε κι ἐκεῖ τὴν ἔπιασαν καὶ πάλι τὴν ἀνέκριναν καὶ πάλι ἐκείνη μὲ παρρησία ὁμολόγησε τὸ Χριστό. Ὅταν εἶδαν πὼς δὲν τὴν ἔπειθαν γιὰ νὰ ἀρνηθῆ τὸ Χριστό, τὴν βασάνισαν πάλι καὶ στὸ τέλος τὴν ἀποκεφάλισαν. Στὴν ὀρθόδοξη εἰκονογραφία ἡ ἁγία Παρασκευή, ὅπως καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, εἰκονίζεται νὰ κρατάη σ’ ἕνα πιάτο τὴ σφαγμένη κεφαλή της. Καὶ σὲ μιά του ὁμιλία ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει πὼς οἱ ἅγιοι Μάρτυρες ἔτσι πρεσβεύουν γιὰ μᾶς στὸ Χριστό, κρατώντας στὶς παλάμες των τὶς σφαγμένες κεφαλὲς των. Ἀμήν.

Του μακαριστού Μητροπολίτου Σερβίων και Κοζάνης κυρού Διονυσίου Ψαριανού.

Ενοριακό «Θεατρικό εργαστήρι»

    Το ποιμαντικό κατηχητικό έτος 2026-2027 ξεκίνησε στην Ενορία Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης με την Χάρη του Θεού μια επιπλέον κατηχητική προσπάθεια: το «Θεατρικό Εργαστήρι» για παιδιά από Γ΄ Δημοτικού έως Γ΄ Γυμνασίου, με προστάτη τον τοπικό Άγιο Γερμανό, Επίσκοπο Σερβίων (1687-1690).

    Σκοπός είναι τα παιδιά να ανακαλύψουν και να αναπτύξουν τα χαρίσματά τους μέσα από τον ρόλο και το παιχνίδι, να στιγματίσουν το κακό, την βία, την αδικία, να προβάλλουν πρότυπα καταξιωμένα, θεϊκά και να εμπνευστούν από τον τρόπο της ζωής του Χριστού. Γιατί ο στόχος μας δεν περιορίζεται στα επίγεια, αλλά στην κατάκτηση του ουρανού, να γίνουμε μέλη της οικογένειας της Βασιλείας του Θεού.

   Εξάλλου, ηθοποιία σημαίνει ποιώ ήθος.

ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ στις 4.30 με 5.30

Υπεύθυνη: Πρεσβυτέρα Παναγιώτα Βλάμη-Χατζηευστρατίου

Βοηθοί: Θεοδώρα Κιννά, Κωνσταντίνα Κεσκερίδου

Η Θεία Λειτουργία είναι ο Χριστός ανάμεσά μας!

Γιατί πηγαίνουμε στην Θεία Λειτουργία;

    α) Για να γίνουμε Εκκλησία, για να φανερώσουμε την σύναξη του λαού του Θεού. Στην Εκκλησία είμαστε όλοι ΕΝΑ «ὑπό τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐν τῷ Χριστῷ».
    Ο ιερός Ναός κάθε Ενορίας είναι το σημείο αναφοράς και το κέντρο λατρευτικής σύναξης όλων των ενοριτών. Τότε το Σώμα του Χριστού, εμείς οι βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδος, συγκροτείται για να λατρεύσουμε κοινά, όλοι μαζί, τον Θεό, για να ακουμπήσουμε τα προβλήματά μας, για να ξεκουραστούμε από το θείο Του βλέμμα, για να βρούμε τον δρόμο μας μέσα από τον λόγο Του, για να ζήσουμε δοξολογικά και ευχαριστιακά.
    «Ἐλᾶτε σ᾿ ἐμένα ὅλοι ὅσοι εἶστε κουρασμένοι καὶ φορτωμένοι μὲ προβλήματα, κι ἐγὼ θὰ σᾶς ἀναπαύσω» (Ματθ. 11,28) μας λέει ο Χριστός στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. «Γιατί», λέει ο ιερός Χρυσόστομος «στὴν Ἐκκλησία συντηρεῖται ἡ χαρὰ ὅσων χαίρονται· στὴν Ἐκκλησία βρίσκεται ἡ εὐθυμία τῶν πικραμένων, ἡ εὐφροσύνη τῶν λυπημένων, ἡ ἀναψυχὴ τῶν βασανισμένων, ἡ ἀνάπαυση τῶν κουρασμένων» (ΡG 63, 625A ελεύθερη ερμηνεία στην ομιλία του ιερού Χρυσοστόμου «ΛΟΓΟΣ Θ´. Περὶ τοῦ μὴ καταφρονεῖν τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας καὶ τῶν ἁγίων μυστηρίων»).
    Επομένως, «πηγαίνω στην Εκκλησία» σημαίνει: πηγαίνω να ενωθώ με τους άλλους πιστούς, για να αποτελέσουμε όλοι μαζί την Εκκλησία και έτσι να δείξουμε αυτό που πραγματικά είμαστε: τέκνα Θεού, να φανερώσουμε αυτό που γίναμε με το Άγιο Βάπτισμα: μέλη του λαού του Θεού, μέλη του Σώματος του Χριστού, όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος, είμαστε «σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους» (Α΄ Κοριν. 12,27).

    β) Για να ομολογήσουμε την πίστη μας. Στον Τριαδικό Θεό, στον Πατέρα, στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, και στην μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Πως;; Με το Σύμβολο της Πίστεως, το "Πιστεύω" που το λέμε αλλιώς. Να ομολογήσουμε: «Με τον Σταυρό Σου Κύριε, εγκαινίασες την Θεία Βασιλεία σου στην γη, με τον θάνατό Σου συνέτριψες τον πονηρό και κατήργησες τον θάνατο, με την Ανάστασή Σου χάρισες την αιώνια ζωή και υπέδειξες τον νέο άνθρωπο του οποίου πρότυπο είσαι Εσύ, με την Ανάληψή Σου μας έδειξες τον δικό μας δρόμο και προορισμό, τον ουράνιο».

    

    γ) Για να κοινωνήσουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που είναι το σωτήριο φάρμακο για τις αμαρτίες μας, η πηγή της ζωής και της αθανασίας, πλούτος ανεξάντλητος και πρόξενος της Βασιλείας των ουρανών. «Ο Χριστός έρχεται και σου δίνει ότι πολυτιμότερο έχει: το Σώμα Του και το Αίμα Του. Συ αδελφέ, τι κάνεις; Πόσο και πως την εκτιμάς την δωρεά αυτή του Χριστού; Με τι λαχτάρα τρέχεις να την πάρεις; Πόσο Τον ευχαριστείς; Πόσο Τον ευγνωμονείς;» αναρωτιέται ο ιερός Χρυσόστομος.

Και αν εμείς παραμελούμε τον εκκλησιασμό μας;

Τότε χάνουμε την ευκαιρία που μας προσφέρει ο Χριστός να Τον συναντήσουμε, να Τον ακούσουμε, να ζήσουμε την παρουσία Του στην ζωή μας. Χάνουμε την ευκαιρία να ζήσουμε μέσα στο φως της Αναστάσεως, όπως η Παναγία Μητέρα Του, οι Μυροφόρες και οι ένδεκα Απόστολοι. Λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Πως θα απολογηθούμε την ημέρα εκείνη της Κρίσεως, και ποιος μπορεί να μας συγχωρέσει, όταν ο Αυτός ο ίδιος ο Χριστός κατεβαίνει για μας από τα Ουράνια, εμείς όμως ούτε από το σπίτι μας δεν βγαίνουμε και δεν ερχόμαστε κοντά Του;»

Έλα και εσύ στην Θεία Λειτουργία! Έλα να γίνουμε Εκκλησία!

Θέλω να έλθω κι εγώ στο Κατηχητικό

Ένας διάλογος έγινε μεταξύ κάποιων παιδιών Ε΄ Δημοτικού:

- Ρε συ, μου αρέσει να πηγαίνω στο Κατηχητικό.
- Κατηχητικό;;
- Φυσικά. Διότι στο Κατηχητικό βρίσκεις αυτό που ψάχνεις!
- Δηλαδή;;
- Βλέπεις, πάντα ψάχνουμε κάτι για να μας γεμίσει. Πάντα κάνουμε κάτι που λέμε ότι μας αρέσει και τελικά δεν μας ικανοποιεί. Και όμως το Κατηχητικό προσφέρει μια χαρά που δεν τελειώνει, το νόημα που ψάχνουμε, προσανατολισμό και σκοπό στην ζωή μας. Παρέα αληθινή και με βοηθά να ανακαλύψω καλύτερα τον εαυτό μου.
- Και τι είναι αυτό που σε κάνει να έχεις χαρά και νόημα που λες;;
- Είναι ο Χριστός, είναι η Εκκλησία, η Θεία Λειτουργία. Ο Χριστός που είναι Υιός του Θεού, τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος, μας αγαπά τόσο πολύ που έγινε άνθρωπος και σταυρώθηκε για εμάς.
Και σε ρωτάω: Ποιος θεός σταυρώνεται για το πλάσμα του;;

    Αυτός ο διάλογος υπήρξε μοναδικός και συγκινητικός! Και πράγματι βλέπεις ότι τελικά ο σπόρος του λόγου του Θεού όταν καρποφορεί σε καλό έδαφος, κάνει καλούς καρπούς. Κι αυτός ο καρπός ανατροφοδοτείται και αυξάνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία, όταν ο Χριστός μας κάνει Εκκλησία, χαρίζοντάς μας το Σώμα Του και το Αίμα Του. Να ξέραμε μόνο τι χάνουμε κάθε Κυριακή όταν προβάλλουμε ή καλύτερα προφασιζόμαστε λόγους κούρασης και... βαρεμάρας... Χάνουμε την δυνατότητα να κοινωνούμε τον Θεό, την δυνατότητα που μας δίνει να γίνομαστε ΕΝΑ μαζί Του και ΕΝΑ με τους υπολοίπους που Τον κοινωνούν.

    Αυτό είναι Εκκλησία! Μία μεγάλη οικογένεια, μία ενότητα, μία μεγάλη κοινωνία που ο Χριστός μας κάνει το τραπέζι και μας προσφέρει τον λόγο Του, το Σώμα Του και το Αίμα Του. Αυτή είναι η χαρά που δεν τελειώνει. Αυτή η χαρά που είναι ο Χριστός, ο Οποίος προσφέρεται και μοιράζεται στον καθένα μας και δεν τελειώνει ποτέ!

    Ο διάλογος ολοκληρώθηκε κάπως έτσι...:

- Μμμ, ενδιαφέρον ακούγεται...

- Δεν έχεις παρά να έρθεις. "Ἔρχου καὶ ἴδε" (έλα και δες), είπε ο Χριστός.

- Θα έρθω τελικά... Που και πότε γίνεται;;

- Στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής Κοζάνης, κάθε Σάββατο απόγευμα.

Κατήχηση σημαίνει ήχος που κατεβαίνει. Κατεβαίνει από τον ουρανό και πλημμυρίζει το είναι μας. Είναι ο ήχος της πληρότητας, του νοήματος, ο ήχος της λεπτής αύρας, ο ήχος του Θεού! Ο ίδιος ήχος που ακούστηκε την Πεντηκοστή.

Κάθε Σάββατο στις 3.30 μ.μ.
θα λειτουργούν τρία τμήματα:

α) Νηπιαγωγείο και Α' & Β' Δημοτικού .

β) Γ', Δ', Ε' & ΣΤ' Δημοτικού. 

γ) Ταυτοχρόνως, όσοι γονείς το επιθυμούν, μπορούν να μη φύγουν, αλλά να παραμείνουν για μια σύναξη συζήτησης μεταξύ τους, την οποία συντονίζει ο εφημέριος του Ναού π. Θεόδωρος (3.30 με 4.00).

Στις 4.00 μ.μ. έως 5.00 μ.μ.:
Σύναξη παιδιών Γυμνασίου και Λυκείου. Σύνθημα της φετινής χρονιάς είναι «Μίλα - Άκου - Πίστευε». Γιατί αν μη τι άλλο, τα παιδιά χρειάζονται ανθρώπους να μπορούν να μιλήσουν, να μπορούν να τους ακούσουν και να μάθουν να βλέπουν την ζωή αλλιώς!

    Η κατήχηση δεν είναι σχολείο ή μια επιπλέον δραστηριότητα. Είναι η ευκαιρία των παιδιών να ανταμώσουν μεταξύ τους, να χαλαρώσουν, να κοινωνικοποιηθούν και πρωτίστως να μάθουν και να ζήσουν τον Χριστό!

«Κέντρο Νεότητος» Ενορίας Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης

    Από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο του 2026, στο πλαίσιο συντήρησης και αποκατάστασης των κτιρίων του Ναού μας, ανακαινίστηκε το μεγαλύτερο μέρος του ισογείου του πίσω από τον Ναό μας ημιτελούς κτιρίου.

    Η ανακαίνιση πραγματοποιήθηκε, με την συνέργεια και τον ακάματο μόχθο όλων των Κατηχητριών και μερικών εθελοντών (τους οποίους και ιδιαιτέρως ευχαριστούμε), με σκοπό την αξιοποίηση των χώρων ως «Κέντρου Νεότητος, Ιστορίας και Πολιτισμού» της Ενορίας.

    Κάθε δραστηριότητα, αλλά και κάθε αίθουσα που φιλοξενεί τις αντίστοιχες δραστηριότητες, έχει κι έναν τοπικό Άγιο προστάτη:

α) Δύο αίθουσες Κατηχητικών Συνάξεων με την ονομασία «Άγιος Θεόδωρος ο εν Σερβίοις»,

β) Μια αίθουσα «Ενοριακής Βιβλιοθήκης» (η οποία ετοιμάζεται) «Άγιος Μακεδόνιος»,

γ) Μια αίθουσα ψυχαγωγίας και «Θεατρικού Εργαστηρίου» «Άγιος Γερμανός Επίσκοπος Σερβίων»,

δ) Μια αίθουσα ομιλιών «Άγιος Ιάκωβος Επίσκοπος Σερβίων»,

ε) Μία αίθουσα παιχνιδιού και φύλαξης παιδιών «Άγιο Νήπιο».

    Ευχαριστία και δοξολογία στον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό, που, με τις πρεσβείες της Παναγίας μας, της Αγίας Παρασκευής και της Αγίας Θεοδώρας, προστάτιδος του Ενοριακού Νεανικού Κέντρου, μας αξίωσε να προχωρήσουμε σε αυτό το έργο, σημαντικό για την πνευματική οικοδομή και την νεανική κατήχηση και καλλιέργεια ουσιαστικών διαπροσωπικών σχέσεων της Ενορίας.

    Σκοπός πλέον είναι να δημιουργηθεί ένα πολυδύναμο κέντρο που να διευκολύνει τις εκκλησιαστικές επιδιώξεις για την ανθρώπινη σχέση και επαφή μεταξύ των ενοριτών, καθώς και την προαγωγή του πολιτισμού και της τοπικής ιστορίας, με την δημιουργία Εκκλησιαστικής Βιβλιοθήκης, χώρων κατηχήσεως, δημιουργικής απασχολήσεως, καθώς και πολιτιστικής αναδείξεως και προβολής της ιστορίας.

Δραστηριότητες:

Κάθε Σάββατο

Από 3.30 έως 4.30

α) Κατηχητική Σύναξη παιδιών Νηπιαγωγείου - Α' - Β' Δημοτικού.
β) Κατηχητική Σύναξη παιδιών Γ' έως ΣΤ' Δημοτικού.
γ) Κατηχητική συζήτηση Γονέων.

Από 4.00 έως 5.00

* Κατηχητική σύναξη παιδιών Γυμνασίου - Λυκείου με σύνθημα «Μίλα-Άκου-Πίστευε».

Από 4.30 έως 5.30

* Θεατρικό Εργαστήρι για παιδιά από Γ' Δημοτικού έως Γ' Γυμνασίου.

Μία φορά τον μήνα:

* Συνάντηση των παιδιών που διακονούν στο Ιερό Βήμα.

Ενδεικτικές φωτογραφίες από το εσωτερικό του χώρου

Αγρυπνίες στην Ενορία Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης

    Η τέλεση Ιεράς Αγρυπνίας στην ενοριακή λατρευτική ζωή αναλύεται στους εξής βασικούς άξονες:

1. Πνευματικός και Ασκητικός Χαρακτήρας

• Θυσία του ύπνου: Η προσφορά λίγων έστω ωρών νυχτερινής ανάπαυσης στον Θεό αποτελεί μια έμπρακτη ασκητική προσπάθεια και εκδήλωση αγάπης.

• Κατάνυξη και ησυχία: Η ησυχία της νύχτας, μακριά από τους θορύβους της ημέρας, βοηθά στην συγκέντρωση του νου, την αυτοσυγκέντρωση και την καθαρή προσευχή.

• Νήψη και εγρήγορση: Καλλιεργεί την πνευματική ετοιμότητα, θυμίζοντας στους πιστούς το ευαγγελικό κάλεσμα για διαρκή εγρήγορση («γρηγορείτε και προσεύχεσθε»).

2. Λειτουργική Πληρότητα και Ενότητα

• Σύνδεση των Ακολουθιών: Στην αγρυπνία ενώνονται οργανικά ο Μέγας Εσπερινός, ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη γεύση της ορθόδοξης λατρείας.

3. Σφυρηλάτηση της Ενοριακής Κοινότητας

• Ζωντανή κοινότητα: Η αγρυπνία φέρνει κοντά τους πιο συνειδητοποιημένους πιστούς της Ενορίας, δημιουργώντας ισχυρούς πνευματικούς δεσμούς μεταξύ τους.

• Καταφύγιο για τον σύγχρονο άνθρωπο: Προσφέρει μια διέξοδο στους εργαζόμενους ή τους νέους που αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις ακολουθίες τις καθημερινές το πρωί, δίνοντάς τους την ευκαιρία να συμμετάσχουν ενεργά στη μυστηριακή ζωή.

• Εορτασμός των Αγίων: Όταν μια Ενορία τιμά έναν Άγιο με αγρυπνία, η εορτή αποκτά μεγαλύτερη λαμπρότητα, και οι πιστοί διδάσκονται από το παράδειγμα των Αγίων που επίσης αγρυπνούσαν προσευχόμενοι.

    Στο λατρευτικό-λειτουργικό αυτό πλαίσιο, η Ενορία Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης τελεί μία ή και δύο φόρες τον μήνα Ιερές Αγρυπνίες, δηλαδή Εσπερινό-Όρθρο και Θεία Λειτουργία, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα μέλη της:

Αγρυπνίες μέσα στον Σεπτέμβριο:
Αρχή του νέου εκκλησιαστικού έτους και 40 οσιοπαρθενομαρτύρων (1/9)
Της Αγίας Ευανθίας και της Αγίας Θεοδώρας εν Αλεξανδρεία (11/9) ή Αγίας μεγαλομάρτυρος Ευφημίας (16/9).

Αγρυπνίες μέσα στον Οκτώβριο:
Της Αγίας νεομάρτυρος Χρυσής (13/10).

Αγρυπνίες μέσα στον Νοέμβριο:
Οσίου Δαυίδ (1/11)
Αγίου Πρόκλου (20/11) ή Εισοδίων Θεοτόκου (21/11) ή Οσίου Ιακώβου Τσαλίκη (22/11)
Ιερομάρτυρος Φιλουμένου (29/11)

Αγρυπνίες μέσα στον Δεκέμβριο:
Οσίου Πορφυρίου (2/12)

Αγρυπνίες μέσα στον Ιανουάριο:
Πρωτοχρονιά-Περιτομή Χριστού και του Μεγάλου Βασιλείου (1/1)
Του Οσίου Ευθυμίου (20/1) ή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου (25/1).

Αγρυπνίες μέσα στον Φεβρουάριο:
Της Υπαπαντής (2/2)
Των Αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλας (13/2) ή του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος (17/2).

Αγρυπνίες μέσα στον Μάρτιο:
Της Οσίας Θεοδώρας εξ Άρτης, προστάτιδος του Κέντρου Νεότητος της Ενορίας μας (11/3).

Αγρυπνίες μέσα στον Μάιο:
Μεσοπεντηκοστή (ανάλογα με το Πάσχα)
Της Οσίας Υπομονής (29/5)

Αγρυπνίες μέσα στον Ιούνιο:
Γενέσιο του Προδρόμου και μνήμη του Αγίου νεομάρτυρος Παναγιώτη (24/6).

Αγρυπνίες μέσα στον Ιούλιο:
Του Αγίου Προκοπίου (8/7) ή του θαύματος της Αγίας Ευφημίας (11/7).
Της Αγίας Χριστίνης (24/7) ή της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής (22/7)

Αγρυπνίες μέσα στον Αύγουστο:
Του Αγίου Καλλινίκου Εδέσσης (8/8) ή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού (24/8)

    Τέλος, να αναφέρουμε πως για τον Ναό μας οι μήνες Ιούλιος και Νοέμβριος είναι οι κατ' εξοχήν μήνες με λειτουργικό πανηγυρικό χαρακτήρα. Αφενός ο Ιούλιος, ξεκινώντας από την εορτή της Αγίας Μαρίνας, συνεχίζεται με μία εβδομάδα ακολουθιών με αποκορύφωμα την ημέρα της Αγίας Παρασκευής (25/26 Ιουλίου). Αφετέρου, ο Νοέμβριος που ξεκινά με την τιμή στον Όσιο Δαυίδ τον εν Ευβοία, συνεχίζει με ένα τριήμερο τιμητικών ακολουθιών λίγο μετά τα μέσα του μηνός (20-21-22 Νοεμβρίου), όπου εορτάζει ο Άγιος Πρόκλος, τα Εισόδια της Θεοτόκου και ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης και κλείνει με τον Άγιο Φιλούμενο.

Από τον Ιερό Ναό.

Κάθε Παρασκευή Χαιρετισμοί στην Παναγία

    «Καμμιά γυναίκα δεν αξιώθηκε στον κόσμο την μεγίστη τιμή της αγίας Παρθένου της Ναζαρέτ, που έγινε μητέρα του Θεού στη γη. Οι γενεές των ανθρώπων μακαρίζουν τη Θεοτόκο, που είναι «τὸ ἀμόλυντον τῆς παρθενίας κειμήλιον», καθώς την εγκωμιάζει ο άγιος Πρόκλος. Η Εκκλησία φύλαξε τους ωραιότερους ύμνους για την Παναγία και κάθε ψυχή χριστιανού στρέφεται πάντα με εμπιστοσύνη προς την Μητέρα του Κυρίου. Είναι ακριβώς η μητέρα, και στο πανάγιο πρόσωπό της βλέπει ο κάθε πιστός την δική του μητέρα, την γυναίκα που τον έθρεψε στα σπλάχνα της, που τον θήλασε το γάλα της, που τον κράτησε στα χέρια της, που τον προστάτεψε στην αγκαλιά της» σημείωνε ο μακαριστός Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κυρός Διονύσιος Ψαριανός. 

    Ένας από τους πιο γνωστούς και πιο λαοφιλείς ύμνους προς την Υπεραγία Θεοτόκο είναι οι Χαιρετισμοί της. Αποτελούνται από 24 στροφές, τους λεγόμενους «Οίκους» (από το Α έως το Ω). Κάθε Οίκος εναλλάσσεται με το «Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε» ή το «Ἀλληλούϊα» και προηγείται το κοντάκιο «Τῇ ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ...». Το περιεχόμενο των Χαιρετισμών έχει να κάνει με την εξύμνηση του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, την θεία ενσάρκωση του Χριστού, την σωτηρία του ανθρώπινου γένους και την προστασία της Κωνσταντινούπολης και των πιστών.

    144 Χαῖρε και άλλα 12 Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε απευθύνουμε στην Θεοτόκο. Και διαφυλάσσει η εκκλησιαστική μας παράδοση κάτι που είπε η ίδια η Θεοτόκος για εκείνον που αναγιγνώσκει καθημερινά τους Χαιρετισμούς Της: «Ὅποιος μὲ χαιρετίζει μία φορά τὴν ἡμέρα μὲ τοὺς Χαιρετισμούς, τοὺς ὁποίους πολὺ ἀγαπῶ, θὰ τὸν προστατεύω, θὰ τὸν διαφυλάττω ἀπὸ πᾶν κακόν, καὶ θὰ τὸν ὑπερασπισθῶ στὴν Δευτέρα Παρουσία ἐνώπιον τοῦ Υἱοῦ μου».

    Στον Ιερό Ναό μας, της Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης, οι Χαιρετισμοί στην Θεοτόκο τελούνται κάθε ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ως κλείσιμο και επισφράγιση της εβδομάδος που πέρασε. Διατηρούμε έτσι μία παλιά βυζαντινή παράδοση που ετελείτο κάθε Παρασκευή βράδυ στην Κωνσταντινούπολη: την τέλεση της ακολουθίας της Πρεσβείας, μίας ολονύχτιας ακολουθίας κατά την οποία μεταξύ άλλων ψαλλόταν ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος.

    Ρώτησαν κάποτε τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη «Παππούλη, πως να σωθώ;» κι εκείνος απάντησε: «Να πιαστείς από το φουστάνι της Παναγίας. Δηλαδή, με απόλυτη εμπιστοσύνη, όπως αυτή που έχει ένα παιδάκι στη μάνα του». Και συμπληρώνει ο νεοφανής Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης: «Έχεις πειρασμό; Πιάσε την Παναγία από το φουστάνι και φώναξέ Την! Μάνα είναι, θα σε ακούσει…» Σε αυτούς τους πονηρούς καιρούς, οι Χαιρετισμοί στην Παναγία μας ας είναι η αντίσταση και συνάμα η έκφραση της υικής αγάπης και ευχαριστίας προς την μεγάλη μας Μητέρα. 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Χατζηευστρατίου

Απολυτίκιο Αγίων Ενορίας Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης

Ἦχος α΄. Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας

    Τὸν Πέτρον καὶ τὸν Παῦλον τοὺς πρωτοκορυφαίους γεραίρομεν* τὴν Ὑπομονήν, τὴν Μαρίναν*, Δαυίδ, Ἀκύλαν καὶ Πρίσκιλλαν* σὺν Πορφυρίῳ, Ἰακώβῳ τῷ Τσαλίκῃ*, Ραφαήλ, Παϊσίῳ* καὶ Φιλουμένῳ ἱερομάρτυρι*, Ἐφραὶμ καὶ Μητροφάνην καὶ τὸν τῆς Ἐδέσσης Καλλίνικον*, σὺν τῷ μαθητῇ Χρυσοστόμου* Πρόκλῳ τῆς Κωνσταντινουπόλεως*, πάντες ἐνορίται χαρμονικῶς*, συνελθόντες ὕμνοις τιμήσωμεν·* αὐτοὶ γὰρ τῇ Τριάδι* ὑπὲρ ἡμῶν ἀεὶ πρεσβεύουσιν.

    Με αυτό το τροπάριο (απολυτίκιο), το οποίο ψάλλεται σε κάθε Θεία Λειτουργία μετά την Μικρή Είσοδο, τιμούμε τους Αγίους της Ενορίας μας. Πάμε να τους δούμε έναν έναν, να θυμηθούμε ή και να γνωρίσουμε την σχέση τους με τον Ναό της Αγίας οσιοπαρθενομάρτυρος και αθληφόρου Παρασκευής της ιαματικής στην πόλη της Κοζάνης και να εκζητήσουμε έτσι τις πολλές τους και θεοπειθείς πρεσβείες τους.

    Η Αγία μεγαλομάρτυς Μαρίνα (17 Ιουλίου) και οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος (29 Ιουνίου) θεωρούνταν Παρεκκλήσια εντός του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης. Η ανυπαρξία όμως Αγίας Τράπεζας δεν ενθαρρύνει αυτήν την πεποίθηση. Η τιμή, ωστόσο, των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων ατόνησε, επειδή και η πλησιόχωρη Ενορία του χωριού Κοίλα έχει τους ίδιους Αγίους ως προστάτες. Στο κοινό απολυτίκιο των Αγίων της Ενορίας διατηρούνται για ιστορικούς λόγους. Στην μνήμη της Αγίας Μαρίνας γίνεται μικρή πανήγυρη στον Ναό μας, που μας εισάγει στο κλίμα και στην εορτή της Αγίας Παρασκευής, με Πανηγυρικό Εσπερινό, εθελοντικές Αρτοκλασίες και Θεία Λειτουργία.

    Μετά την αγιοκατάταξή του το 2009, ο Ναός της Ενορίας μας «απέκτησε» έναν ακόμα Άγιο που να τιμά ιδιαιτέρως. Τον Άγιο νεοϊερομάρτυρα Φιλούμενο, του Φρέατος του Ιακώβ (29 Νοεμβρίου). Ο μακαριστός φύλακας του Φρέατος του Ιακώβ Γέροντας Ιουστίνος σε επίσκεψή του στον Ναό μας, δια του τότε εφημερίου του Ναού π. Νικολάου Τζέλλου, άφησε ευλογία ένα επιτραχήλιο του Αγίου Φιλουμένου, προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών. Έκτοτε, επιτελείται Ιερά Αγρυπνία (εκτός αν η μνήμη του είναι Κυριακή) για τον Άγιο Φιλούμενο, έχοντας οι πιστοί την ευκαιρία να προσκυνήσουν την Εικόνα του και το επιτραχήλιό του.

    Μέσα στην δεκαετία του 2010, η χάρη των Ευβοέων Αγίων Δαυίδ (1 Νοεμβρίου) και Ιακώβου του Τσαλίκη (22 Νοεμβρίου) σημάδεψε και έκτοτε παρέμεινε και στην δική μας Ενορία. Τον Δεκέμβριο του 2017 η Ενορία είχε την μεγάλη ευλογία της επισκέψεως της Τιμίας Κάρας του Οσίου Δαυίδ, όπου οι πιστοί είχαν την ευκαιρία επί μία εβδομάδα περίπου να προσκυνήσουν τον μεγάλο και θαυματουργό Όσιο. Μαζί με αυτούς τους μεγάλους Οσίους, προστέθηκαν και οι νεοφανείς Όσιοι του προηγουμένου αιώνα, ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (2 Δεκεμβρίου) και ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (12 Ιουλίου), των οποίων οι περικαλλέστατες εικόνες κοσμούν τον Νάρθηκα του Ναού μας και τοποθετούνται εκ περιτροπής σ' αυτόν προς προσκύνηση. Μάλιστα, η Εικόνα του Οσίου Παϊσίου έχει την μοναδική ιδιαιτερότητα να κρατά (ο Όσιος) εικόνα της Αγίας που του εμφανίστηκε, της μεγαλομάρτυρος Ευφημίας!

    Μεγάλη ευλογία για έναν Ναό αποτελεί η παρουσία ιερών λειψάνων, δηλαδή η σωματική παρουσία ενός Αγίου. Εκτός από το ιερό λείψανο της Αγίας Παρασκευής, τίθεται εν τω μέσω του Ναού προς προσκύνηση και απότμημα ιερού λειψάνου του Αγίου νεοϊερόμαρτυρα Ραφαήλ (Γ΄ Διακαινησίμου), ο οποίος μαρτύρησε τον 15ο αιώνα από τους Οθωμανούς.

    Από το 2021 στην αλυσίδα τιμής Αγίων και στο πλαίσιο αγιοφιλίας που καλλιεργήθηκε στην ενοριακή ζωή, προστέθηκαν και οι Άγιοι Εφραίμ της Νέας Μάκρης (5 Μαΐου), ο οποίος μαρτύρησε τον 16ο αιώνα, επίσης, από τους Οθωμανούς, και Μητροφάνης από το Πεκίνο της Κίνας (11 Ιουνίου), ο οποίος μαρτύρησε από το άθεο κατασταλτικό τάγμα των Πυγμάχων. Δύο κοινά σημεία και των δύο: η Ιερωσύνη και το δι' αίματος μαρτύριο. Η τιμή τους στον Ναό μας καθιερώθηκε κυρίως από το 2021 και έκτοτε, μετά την αγιοφάνεια και των δύο Αγίων που είχε κατά την ασθένειά του από κορωνοϊό ο π. Νικόλαος Τζέλλος.

    Από το 2025 καθιερώθηκε και η τιμή της Αγίας Υπομονής (29 Μαΐου), κατόπιν αιτήματος ενοριτών ως ομώνυμη της αρετής της υπομονής την οποία όλοι χρειαζόμαστε, και των Αγίων Αποστόλων και ομοζύγων Ακύλα και Πρισκίλλης (13 Φεβρουαρίου), ως προστατών της Ενοριακής «Σχολής Γονέων και Νέων Ζευγαριών». Τέλος, στην αλυσίδα των Αγίων Ιεραρχών που τιμώνται ιδιαιτέρως στην Ενορία μας, είναι ο Άγιος Πρόκλος ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως (20 Νοεμβρίου) και ο νεοφανής Άγιος Καλλίνικος Επίσκοπος Εδέσσης (8 Αυγούστου & 15 Οκτωβρίου), των οποίων έχουμε την ιδιαίτερη ευλογία αποτμήματος ιερού τους λειψάνου, τοποθετημένα επί των ιερών τους εικόνων. 

Αντί επιλόγου

    Είδαμε, λοιπόν, πως στην Ενορία της Αγίας Παρασκευής πόλεως Κοζάνης τιμώνται ιδιαιτέρως κάποιοι Άγιοι, γιατί κάτι μοναδικό έχουν να αφήσουν στο δικό μας πέρασμα από αυτό τον βίο: Οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος και οι Άγιοι Ιεράρχες Πρόκλος και Καλλίνικος (ως συνεχιστές του έργου των Αποστόλων) το αποστολικό φρόνημα και την πεποίθηση ότι μέσα στην Εκκλησία πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Η Αγία Μαρίνα την ακλόνητη πίστη στον Χριστό. Οι Ιερομάρτυρες Ραφαήλ, Φιλούμενος, Εφραίμ και Μητροφάνης τον σεβασμό στην Ιερωσύνη και την ανυποχωρητικότητα στα θέματα πίστεως, ήθους και εν Χριστώ ζωής. Οι Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα το καλό πρότυπο στην σχέση των συζύγων. Οι Όσιοι Δαυίδ, Πορφύριος, Ιάκωβος και Παΐσιος την άσκηση και την ουσία στον τρόπο ζωής μας. Η Αγία Υπομονή την πολυπόθητη αρετή της υπομονής. 

    Χρειαζόμαστε φίλους, χρειαζόμαστε συμπαραστάτες, χρειαζόμαστε ευεργέτες.  Και αυτό θα το βρούμε στα πρόσωπα των Αγίων. Πάντοτε να καλλιεργούμε την αγιοφιλία, να κάνουμε φίλους τους Αγίους.

Απολυτίκιο Τοπικών Αγίων της Κοζάνης

Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης

    Τὴν χορείαν ἁγίων τῆς Κοζάνης ὑμνήσωμεν*, τοὺς σεπτοὺς Ἱεράρχας*, Γερμανὸν καὶ Νικόλαον*, σὺν τούτοις καὶ Ἰάκωβον σεμνόν* καὶ θεῖον Μακεδόνιον, ὁμοῦ* Βαραδάτον καὶ Θεόδωρον ἀσκητάς*, καὶ πίστει ἀνακράξωμεν·* δόξα τῇ Θεοδώρᾳ τῇ σεμνῇ*, δόξα τοῖς Ἀρχιερατεύσασι*, δόξα τοῖς μονοτρόποις ἀσκηταῖς* πιστῶν καυχήμασι.

 Ποίημα Μητροπολίτου Εδέσσης Ιωήλ.